Legolas

GotLink.pl Kobiece Forum mentis http://www.yahfreestyle.com kawały www.cnlsierranevada.org

i przyczyn± sporów w waszej drużynie. Cenne to dziedzictwo, a takie rzeczy często maca zgodę między sprzymierzeńcami; pouczaj± nas o tym stare opowie¶ci. Czy trafiłem w sedno? - Blisko – odparł Frodo – lecz jeszcze nie w sedno. W drużynie do sporów nie doszło, była jedynie rozterka, bo nie wiedzieli¶my, jak±

i Sama. - Go¶cińcem południowym i tak nie mogliby¶cie i¶ć, je¶li nawet tamtędy prowadzi wasza droga. Przez kilka najbliższych dni byłoby to zbyt niebezpieczne, po naszej dzisiejszej zasadzce Nieprzyjaciel strzec będzie tego szlaku ze zdwojon± czujno¶ci±. Zreszt± nie zaszliby¶cie dzi¶ daleko, jeste¶cie bardzo zmęczeni. My również. Zd±żamy do kryjówki, któr±

St±d wszakże trzeba ruszać nie zwlekaj±c. Zerwał się i wydał rozkazy. Żołnierze natychmiast rozdzielili się na małe grupki i zaczęli się rozpraszać różnymi drogami, znikaj±c szybko w cieniu skał i drzew. Wkrótce zostali tylko Mablung i Damrod. - Wy pójdziecie ze mn± i z moj± przyboczn± straż± - rzekł Faramir do Froda

gniewem, był rzeczywi¶cie niecodzienny. - Niech pan słucha, kapitanie! – rzekł Sam. – Do czego pan zmierza? Skończmy z tym, zanim wszystkie orki z Mordoru na kark nam spadn±. Jeżeli pan podejrzewa, że mój pan zabił Boromira i uciekł, to pan ma Ľle w głowie, ale przynajmniej niech pan mówi otwarcie,

gniewem, był rzeczywi¶cie niecodzienny. - Niech pan słucha, kapitanie! – rzekł Sam. – Do czego pan zmierza? Skończmy z tym, zanim wszystkie orki z Mordoru na kark nam spadn±. Jeżeli pan podejrzewa, że mój pan zabił Boromira i uciekł, to pan ma Ľle w głowie, ale przynajmniej niech pan mówi otwarcie,

gniewem, był rzeczywi¶cie niecodzienny. - Niech pan słucha, kapitanie! – rzekł Sam. – Do czego pan zmierza? Skończmy z tym, zanim wszystkie orki z Mordoru na kark nam spadn±. Jeżeli pan podejrzewa, że mój pan zabił Boromira i uciekł, to pan ma Ľle w głowie, ale przynajmniej niech pan mówi otwarcie,

nie żyje? - Zmartwiłaby mnie bardzo – rzekł Frodo, lecz nagle czytaj±c w oczach Faramira, zaj±kn±ł się i powtórzył: - Nie żyje? Czy to znaczy, że Boromir nie żyje? Wiesz, że on nie żyje? Czy też zastawiasz tylko pułapkę ze słów i drwisz ze mnie? A może chcesz mnie kłamstwem usidlić? -

niesamowitego, Frodo, co¶ z elfa. Lecz z tej naszej rozmowy więcej wynikło, niż się spodziewałem. Powinienem was teraz zabrać z sob± do Minas Tirith, aby¶cie złożyli zeznania Denethorowi; jeżeli to, co dzisiaj postanowię, wyjdzie na zgubę mego kraju, narażę też własne życie. Nie chcę więc rozstrzygać pochopnie, co dalej robić.